Warszawa 2003, wydanie 1, format 145 x 205, objętość 140 str., oprawa miękka Zainteresowanie wolierowym chowem bażantów w Polsce zawsze było duże. Po II wojnie światowej wiele inicjatyw i pracy w upowszechnianiu chowu tych ptaków wykazał Polski Związek Łowiecki i byłe Państwowe Gospodarstwa Rolne. Na terenie "Wielkopolski w gospodarstwach o wysokiej kulturze gospodarki rolnej i leśnej potrafiono zapewnić bażantom dobre warunki w chowie wolierowym i otwartym. Sukcesy takie osiągnęło także wiele gospodarstw na Mazowszu, Lubelszczyźnie, a nawet na terenach Warmii i Mazur - zawsze jednak były to duże gospodarstwa, w których pracowali ludzie zainteresowani doskonaleniem warunków chowu bażanta. Współpraca gospodarstw rolnych z naukowcami Stacji Badawczej Polskiego Związku Łowieckiego w Czempiniu i wyższych uczelni w całym kraju pozwoliła zdobyć wiadomości o doskonaleniu warunków chowu i użytkowania bażantów na wolności i w chowie zamkniętym.
