Warszawa 2009, wyd. 1, format 170 x 240, objętość 376 str., oprawa miękka

Książka Nawozy i systemy nawożenia jest drugim tomem podręcznika pt. Nawożenie roślin uprawnych. Autor omawia podstawy teoretyczne diagnostyki nawozowej i jed­nocześnie wskazuje na rozwiązania praktyczne w zakresie nawożenia i gospodarki nawozowej w przedsiębiorstwie rolnym. Koncepcje gospodarki materią organiczną i składnikami mineralnymi przedstawia w formie algorytmów, które wraz z zamiesz­czonymi przykładami mają na celu przygotowanie przedsiębiorcy rolnego lub jego doradcy do opracowania zasad gospodarowania, dostosowanych z jednej strony do warunków siedliska, w jakich proces produkcyjny jest prowadzony, a z drugiej - do wymogów ochrony środowiska. Przedstawione zasady opracowywania systemów nawożenia sygnalizują czytelnikowi konieczność przygotowywania planów nawozo­wych na podstawie szczegółowej wiedzy o wielkości zasobów środków produkcji i sposobach określenia ich aktualnego potencjału produkcyjnego. W podręczniku podano również sposoby diagnozy jakościowej i ilościowej czynników ogranicza­jących realizację potencjału plonotwórczego uprawianych odmian.

W prezentowanym podręczniku omówiono złożoność cyklów produkcyjnych w gospo­darstwie, odpowiedzialnych za gospodarkę składnikami pokarmowymi. Rozpoznanie przez specjalistów reguł przepływu materii organicznej i składników mineralnych w gospo­darstwie rolnym pozwala rolnikowi i jego doradcom opracować narzędzia - metody kontroli kierunków zmian, a w konsekwencji zmodyfikować obecne lub wdrożyć nowe rozwiązania technologiczne.

Omówione w podręczniku zagadnienia mają na celu przedstawienie podstaw i zasad kontroli gospodarki azotem. To właśnie azot, współdziałając z pozostałymi czynnika­mi agrotechnicznymi, decyduje o stopniu realizacji potencjału plonotwórczego upra­wianego gatunku, ściślej jego odmiany. Wszelkie rozwiązania technologiczne podej­mowane w gospodarstwie rolnym powinny być zawsze celowo ukierunkowane na zwiększenie efektywności plonotwórczej azotu, jako jedynej metody zwiększenia plonu użytkowego, a tym samym zmniejszenia strat tego właśnie składnika do środowiska. Umiejętne zarządzanie produkcją roślinną sprowadza się bowiem do budowy skutecz­nych mechanizmów kontroli procesów pobierania azotu z gleby, a następnie do prze­twarzania pobranego składnika w biomasę i rozdział między organy, co w efekcie decy­duje o ilości i jakości zebranego plonu.

Przedstawiony układ książki pozwala czytelnikowi śledzić zagadnienia począw­szy od problematyki istotnej w realizacji zasad zrównoważonej produkcji rolnej, poprzez narzędzia kontroli stanu gospodarki materią organiczną w glebie i składnikami mine­ralnymi zarówno w glebie, jak i w roślinie, po rozwiązania praktyczne, jakimi są sys­temy nawożenia.